Verzoening

 

 

Totaal onschuldige mensen worden in het concentratiekamp Ladelund doodgeranseld. En wij zijn machteloos. […] God ontferme zich in genade over ons volk. Het laadt door deze kampen een enorme bloedschuld op zich. En wij zijn machteloos.’

 

Deze woorden schreef de Lutherse predikant Johannes Meyer in de kroniek van de Evangelisch-Lutherse Sankt Petrikirche van Ladelund op 31 december 1944. In dit buitenkamp van KZ Neuengamme werden eind 1944 300 mannen omgebracht door de nazi’s, van wie er 110 uit Putten kwamen.

De Puttense opsporingscommissie ontmoette deze Ladelundse Pastor op haar zoektocht in Duitsland naar de weggevoerde mannen van de Razzia van Putten op 1 en 2 oktober 1944. Deze Duitse Pastor Meyer dwong respect af door zijn voorbeeldige medewerking met de onderzoekscommissie. De dodenlijst, opgesteld door Pastor Meyer, omdat de doden op zijn kerkhof werden begraven, werd aan hen overhandigd. Ook liet hij de commissie weten dat hij wilde streven naar verzoening over de graven heen. Verzoening tussen Ladelund en Putten.

Door zijn inzet werd de eerste pijler geslagen onder de brug, die in de naoorlogse jaren tussen de inwoners van Ladelund en Putten tot stand kwam.

Jaren later, in 1976, werd in Putten dan ook het Brugcomité Putten – Ladelund opgericht, rustend op de pijlers van het geloof. Uit dit Brugcomité kwam de Stichting Oktober ‘44 voort. De laatste zin van de statuten van de Stichting luidt: ‘Al de activiteiten wil de Stichting verwezenlijken in een geest van verzoening, overeenkomstig de Heilige Schrift’.

Over de 80-jarige geschiedenis van de speciale band tussen Ladelund en Putten gaat deze lezing. 

 

Evert de Graaf is Puttens historicus.